یعنی وحید از دلم درآورد

شب موقع خواب با رضایت خدا رو شکر کردم

این که وحید می فهمه من دلخورم و می یاد از دلم در میاره یعنی خیلییییی تغییر کرده

از وقتی خودش باور کرده که می تونه تغییر کنه این موضوع واقعا داره اتفاق می افته

هرچند که خیلی جزئی ولی خودش خیلیه

فکر می کنه علت اصلیش تغییراتیه که من در خودم دارم ایجاد می کنم

التماس دعا

کلی برنامه ریزی کردم

خیلی امیدهای تازه واسه خودم ساختم

کلی تصمیمات مفید

مطالعات مفید....

عصر با دوستم رفتیم بیرون کلی خوش گذشت

بعد با مامانم اینها رفتم بیرون بازم خوش گذشت

تا ساعت ۹ آقا اومدن دنبالم

هی خندیدم هی شوخی کردم هی خوش و بش کردم باهاش

به زور جوابم و می داد

بعد گفت می خوام برم جایی

گفتم باشه منو بذار خونه گیتار تمرین کنم

دیدم زیادی سرسنگینه منم بغض کردم و ساکت شدم

نرفت

اومدیم خونه تا چند دقیقه همونطوری بود

بعد دید من زیادی ساکتم صدام کرد گفت تو از دست من ناراحتی . گفتم نه انگار تو از دست من ناراحتی

گفت من خسته ام

یه خورده خونه رو جمع و جور کردم اومدم پای این یار قدیمی

اونم دراز کشیده هم روزنامه می خونه (ورزشی) هم اخبار ورزشی تلوزیون و گوش می کنه

هر کی نبینه هیکل و قیافش رو فکر می کنه چقدر ورزشکاره که همه زندگیش این چیزهاست

عیب نداره دختر چرا خودتو آزار می دی

این که چیز جدیدی نیست همیشه اینطوریه

با همه اینها... خداجون شکرت

من لی غیرک؟

شعر اکرم پیدا شد !قشنگ تا کرده بودم و گذاشته بودم تو کیفم. حالا کی یا چرا اصلا یادم نمی یاد! انگار که اون موقع اصلا من نبودم که این کار رو می کردم . حالا ببین تو یه فکر دیگه بودم یا ... نمی دونم

گفتم که جدیداً از این ماجراها پیش می یاد زیاد برام عجیب نیست!

حالا این شما و این شعر اکرم خانوم گل من که زیادی منو تحویل می گیره!:

توی این قاب تکرنگ     روی شاخه سفید   توی جاده سیاه

تو شهر زمستونی یه پرنده زاده شد

قشنگی ها رو می شد رو تن پرنده دید     تنهایی ها رو می شد تو چشاش زل زد و دید

نم نمک یا کم کمک داش چشاش بسته می شد    

توی سوسو زدناش : با بال شکسته ای دید دل خجسته ای

یه فرشته یه هوری      دید یه کوثر زلال

تا دل شکسته و بالهای شکستش و    داد با عطر روح جلا

پرنده الهه دید یه نور بی همتا دید

بعد از اون قاب یکرنگ دیگه تنهایی ندید

آخه یه کوثر ناب رو تن شاخه رویید    دیگه سرما سوز نداشت

آخه اون فرشته بود    آخه اون پرنده بود

همدم تنهایی ها ، خستگی ها    توی این جا ...هر کجا

رود جنت خدا

کوثر خاک زمین

یه الهه دیانا

یه فرشته رو زمین

یه الهه دیانا

...

۸۶/۷/۱۸

من این شعر رو به خاطر این دوست دارم که لطافت روح و زیبایی درون اکرم رو نشون می ده . چیزی که اون در من می بینه و مطلقا من نیستم روح پاک و زیبای خود اکرمه ...شاید یه روزی منم یه ذره از این لطافت رو داشتم که ... افسوس

من و اکرم خیلی شبیه همیم (از نظر شخصیتی) با این تفاوت بزرگ که با این که تقریبا همسن هستیم اون گذشته منه . وقتی که می تونستم عاشق بشم و دوست داشته باشم . وقتی که شجاعت دلبستن داشتم . قبل از اینکه خورد بشم ...قبل از اینکه اون الهه رو که اکرم توصیف می کنه در خودم بکشم... افسوس

من خیلی نگران اونم که جا پای من نذاره . قبل از اینکه ازدواج کنه هزار بار براش توضیح دادم وساعت ها  حرف زدم که تو نباید اشتباهات منو تکرار کنی . من کسی رو نداشتم که چشم هامو بازکنه . همه تصمیم گیری رو به عهده خودم گذاشتن . من فقط ۱۸ سالم بود . اشتباه کردم . ولی تو ۲۳ سالته و من دارم عیناً آینده رو برات تصویر می کنم و....

ولی اکرم خیلی زود جا پای من گذاشت و دقیقا به طرز من همسرشو انتخاب کرد اولها خیلی ناراحت بود ولی به مرور علاقه مند شده و خیلی امیدواره . منم به شوهرم علاقه مند شدم . مشکل خاصی هم نداریم و جدا امیدوارم که اتفاق خاصی نیافته و اکرم که الهه دیروزه به الهه امروز تبدیل نشه . خیلی خیلی امیدوارم به لطف و عنایت خدا و این دختر پاک و پر احساس رو به خودش می سپارم

خدا رو برای داشتن دوست خوبی مثل اون شکر می کنم ولی همه نگرانی من بابت اکرم برای سرنوشتش نیست . از علاقه ای که به من داره می ترسم . من تا حدی سعی کردم از چهره شخصیت های نا مطبوع درونی خودم براش پرده بردارم ولی اون جدا اذیت می شه منم دلیلی برای این آزار نمی بینم . اون دوست داره من رو مطلق خوب تصور کنه و این جز هراس برای من نداره که چرا دیوی که تو روح من خونه کرده اینقدر می تونه خودشو پنهان کنه که اینطور تکیه گاه یه دختر همسن خودم باشم . به خودش چندبار گفتم که می ترسم از روزی که همینقدر دوسم داری ازم متنفر بشی و دلت بشکنه و مثل خودم بشی ولی انگار نمی شنوه دوست نداره بهش فکر کنه می گه الهه من امکان نداره ازت متنفر بشم

ای خدا که این هم دقیقا موضوعیه که برای خودم اتفاق افتاد و من رو به اینجا کشوند و این اکرم دیوونه باز داره جا پای من می ذاره و هیچ کاری از من بر نمی یاد

وقتی که الهه اون روز یکی بود مثل اکرم امروز و یه مرد که گویی نمیه من بود بی نهایت شبیه به من و اون الهه امروز بود و خود من بود ولی اونموقع تفاوتش رو حس نمی کردم و از اینکه مدام منو می ترسوند و دورم می کرد و آزارم می داد هیچی نمی فهمیدم. از اینکه مدام می گفت چرا وقتی هیولای درونم و بهت نشون می دم چشاتو می بندی چرا نمی خوای ببینی که چیزی که تو می پرستی اینه نه اون ظاهر خوب و مطلوبی که تصور کردی. مدام می گفت از دوست داشتنت می ترسم . می ترسم از روزی که ناخوداگاه بشکنمت و ازم متنفر بشی

و این اتفاق افتاد...

وقتی اکرم این شعر رو برای من خوند  حس بدی داشتم . دوست داشتم همون موقع بلند شم . توی گوشش بزنم و از اون جا برم . اصلا از این شهر برم و نذارم دیگه پیدام کنه . الهه رو فراموش کنه

ولی یادم افتاد که اون مرد هم بارها این کار رو با من می کرد و جز زجر و شکنجه چیزی برام نداشت و بعد از مدتی قهر دوباره عین یه کفتر جلد روی بومش می شستم و این بار عاشق تر از قبل . این یه حسه . تو حس می کنی که روحت با کسی درآمیخته . نه از روز آشنایی. از خیلی وقت پیشش . شاید از روز ازل و هیچ کدوم از این اداها و بهونه ها نمی تونه این حقیقت رو وارونه جلوه بده و این ادامه پیدا می کنه تا اونجا که این عشق به درجه ای از خلوص می رسه و خدا دست به کار می شه و همون ماجرای "پشت سر هر معشوق خدا ایستاده است"(کل متن رو در ادامه مطلب بخونید . حتماً)

اونوقت چوب این اشتباه بزرگ رو می خوری . و شیرفهم می شی که عشق خاصه خداست و نه هیچ انسانی . انسانها در اوج خوبی و نزدیکی لایق دوست داشته شدن هستن و این دوست داشتن برای زندگی بهتر از عشقه . اون روز وقت مرگ ققنوسه و سوختن و آتیش گرفتن و اما...برای تولد ققنوس جوون ایمان قوی لازمه که وای به حال امثال من که هیچوقت نخواستن داشته باشن و دلشون به این خوشی ها دوروزه دنیا بسته بوده .

این تجره تلخ روح انسان رو وسعت می ده آره قبوله . ولی چیزی رو از دست می دی که دیگه محاله بدست بیاریش

نمی دونم چیه ولی من این خلا عظیم رو در وجودم دارم. حالا که ...

خودم هم نمی فهمم چی دارم می گم . اصلا خیال نداشتم این چیزا رو اینجا بنویسم ولی ای خدا ...

همه چیزش رو حکمته . و چه حکمت عجیبی داره این دوستی من و اکرم . چطور می شه که این علاقه شدید در دو نفر همجنس بوجود می یاد. نمی فهمم من البته خیلی خوب آمیختگی روحم رو با اکرم حس می کنم ولی دیگه شهامت و توان برای دوست داشتن ندارم و اگرهم چیزی باشه شدیدا پنهانش می کنم که می دونم فقط مضره . و العان می فهمم که چرا اون مرد اونطور علاقش رو از من پنهان می کرد و هربار چیزی از دهنش در می رفت .انگار که پادزهر بزنه یه کاری می کرد که قهر کنم و دلخور بشم. ولی اگر اونموقع تقریبا همیشه من از علاقه اون به خودم مطمئن بودم و این و حس می کردم پش حتما العان اکرم هم خوب می دونه که منم دوسش دارم هرچقدر که ظاهرا بی اعتنایی بکنم!

پس چکار باید کرد؟

فقط سعی می کنم نذارم اون روند تکرار بشه و اون فرجام وحشتناک رو داشته باشه . اگر اون آقا بعد از سه سال آزار و تندخویی به من گفت که از روز اول من رو جزئی از خوش می دونسته و هر حرکت من براش آشنا بوده و مدام می دیده که دارم جا پای اون می ذارم و همه تلاشش این بوده که این اتفاق نیافته ، من همون اوایل این چیزارو به اکرم گفتم . التماسش کردم که جا پای من نذار.ولی ...

نمی دونم . توکل برخدا

خدایا پناه می برم به تو از شر ... خودم و خودم و خودم و شخصیت چند وجهی (به قول روانشناسم) آزار دهنده و نابودگرم . از همه الهه ها به تو پناه می برم که با من چنان می کنن که لزومی به دخالت شیطان نیست.

گاهی حس می کنم شیطان گوشه دیوار وایستاده و دستاش رو روی هم گذاشته و با یه لبخند و خیال راحت نگاهم می کنه که چطور مدام تیشه به ریشه خودم می زنم و از پس خودم بر نمی یام

خدایا جز شکر و سپاس تو کاری ندارم در این لحظه

شکر که به من توفیق شکرگذاری خودت رو دادی

بازم می گم : خدایا اسمت رو از لب من نگیر

عشق فراموش كردن نيست بلكه بخشيدن است، عشق گوش دادن نيست بلكه درك كردن است، عشق ديدن نيست بلكه احساس كردن است ، عشق جا زدن و كنار كشيدن نيست بلكه صبر داشتن و ادامه دادن است

يه دکتر اصفهاني زنش ميميره روي سنگ قبرش مي نويسه : آرمگاه زري همسر دکتر ر حيمي مختصص زنان و زايمان، مطب: خيابان جلفا کوچه سوم پلاک 20 ساعات پذيرايي: 16 الي21

رشتيه به زنش ميگه : کجا بودي ؟ چرا دير اومدي ؟زنش ميگه : يه مرتيکه عوضي راه افتاده بود دنبالم ، خيلي يواش ميومد

خدايي قشنگ بود دلم نيومد ننويسم از هموطن هاي اصفهاني و رشتي معذرت مي خوام . شما ببخشيد

برادرم چند دقيقه پيش يه اس ام اسي فرستاد كه بعد از چندين سال سومين شب قدر شب جمعه شده . از اذان مغرب تا نميه شب چهل بار دعاي فرج رو بخونيد كه فردا صبح آقا بياد

اگر راست باشه تا خود صبح مي خونم . اگه اينجوري مي ياد .... هرچند از عاقبت خودم مطمئن نيستم ولي...به خاطر بچه هاي فلسطين و عراق به خاطر هرچي بدي تو دنياست ... خيلي چيزا كه سرنوشت من توشون گم مي شه

از همينجا مي گم: از ته دلم: الهم عجل لوليك فرج................................

بخوان دعاي فرج را دعا اثر دارد

دعا كبوتر عشق است بال و پر دارد

بخوان دعاي فرج را و عافيت بطلب

كه روزگار بس فتنه زير سر دارد

بخوان دعاي فرج را كه يوسف زهرا

ز پشت پرده غيب بر ما نظر دارد

حرف مثل همیشه برای گفتن زیاده ولی چه فایده از این همه گفتن و گفتن....

یه شعر بخونید که خوندنیه !

اگر می توانستم
اگر داغ رسم قدیم شقایق نبود
اگر دفتر خاطرات طراوت پر از ردپای دقایق نبود
اگر ذهن آیینه خالی نبود
اگر عادت عابران بی خیالی نبود
اگر گوش سنگین این کوچه ها
فقط یک نفس می توانست
طنین عبوری نسیمانه را به خاط سپارد
اگر آسمان می توانست ، یکریز
شبی چشمهای درشت تو را جای شبنم ببارد
اگر رد پای نگاه تو را باد و باران
از این کوچه ها آب و جارو نمی کرد
اگر قلک کودکی لحظه ها را پس انداز می کرد
اگر آسمان سفره هفت رنگ دلش را برای کسی باز می کرد
و می شد به رسم امانت
گلی را به دست زمین بسپریم
و از آسمان پس بگیریم
اگر خاک کافر نبود
و روی حقیقت نمی ریخت
اگر ساعت آسمان دور باطل نمی زد
اگر کوها کر نبودند
اگر آبها تر نبودند
اگر باد می ایستاد
اگر حرفهای دلم بی اگر بود
اگر فرصت چشم من بیشتر بود
اگر می توانستم از خاک یک دسته لبخند پرپر بچینم
تو را می توانستم ای دور از دور یک بار دیگر ببینم!
قیصر امین پور

صحرا خشک خشک و بغض آسمان به نگاهی بند است

آسمان هم برای خراب شدن سیاهی چشمان تو را بهانه می کند

من که روشنی روزم را به خمیازه عقربه ساعت فروخته ام

جوابهای گرفته ام را در بدهیات رها کردم و نگاه دلدارم را به توهمی باختم

آنگاه که هپروت دختری را بلعید

چقدر دوست داشته شدن هراسناک می شود

وقتی در میان یاران ، عزیز چشم تو می شوم

...

22/7/86

این رو دیشب نوشتم. فکر کنم تحت تاثیر شعر اکرم بود که البته ربطی هم نداره. شکر اکرم رو پیدا کنم می نویسم اینجا

هنوز که پیداش نکردم

این چیزی که نوشتم (شعر که نیست . نمی دونم چیه!) ادامه داره. می دونم که ادامه داره ولی خدا می دونه ادامه اش کی می یاد فردا . یه هفته دیگه . یه سال دیگه یا هیچوقت ! نمی دونم ولی ادامه داره

فردا اگر خدا بخواد کلاس گیتار دارم . جلسه پنجم. خوشحالم

درس که فعلا تعطیله ! ولی باید بخونم باید خودمو مجبور کنم . ولی باور کن که سخته

دیگه... حرف زیاده ولی انگیزه نیست

بذار با یه شعر تمومش کنم:

در آن پرشور لحظه

دل من با چه اصراری تو را خواست

و می دانم چرا خواست

و می دانم که پوچِ هستی و این لحظه های پژمرنده

که نامش عمر و دنیاست

اگر باشی تو با من ، خوب و جاویدان و زیباست

مهدی اخوان ثالث

صبح که از خونه رفتم بیرون روی مبل بود و برگشتم نبود! من آخرین نفر رفتم بیرون و اولین نفر اومدم یعنی کسی نبوده توی خونه!

پس چی شده؟ حسابی کلافه ام . شاید خودم جایی گذاشتم ولی اصلا یادم نمی یاد

همه جا رو هم گشتم. بازم امکان داره خودم جایی گذاشته باشم . سابقه داره که کارهایی می کنم یا حرفهایی می زنم که اصلا چیزی تو ذهنم نمی مونه. شاید یه جور اسکیزوفرنیه !

به هر حال خدا همه مریض ها رو شفا بده

حالا از مطالب قدیمی یک دوتا بخونید تا من شعر اکرم و پیدا کنم

فکر نکنید بی خوابی به سرم زده . منتظرم آب اسفناجی که در حال پخته شدن روی اجاق گازه تموم بشه تا با خیال راحت برم بخوابم

رادیو روشنه . خشایار اعتمادی . مرد مردستان طه

عجب شبیه امشب. یعنی بهتره بگم عجب روزی بود امروز: میوه ممنوعه . خوب تموم شد. راضی بودم از پایانش

اکرم ...وای اکرم .اکرم

نمی دونید آحه اکرم دوستمه امروز اومده اداره به من سر بزنه (کتاب برده بودم براش) . دیوونه یه کاغذ درآورده از تو کیفش می گه این شعر رو خودم نوشتم ببین خوبه . بعد که می خونه با نهایت شگفت زدگی می بینم مخاطب شعرش منم ! وای اکرم . اکرم

این محبت ها از ظرفیت من بیشتره. کاش بدونی اکرم که به چی می گی زلال و پاک!

فردا متن شعرش رو می نویسم اینجا

وای اکرم . اکرم آخه این تن و روح پر گناه کجا و سوژه پاک تو برای شعر نابت کجا؟ اونم چی . از خواب بیدار شده نوشته!!!!!

منی که از شرم پشت در نشستم روم نمی شه در بزنم . منی که تو کوچکترین امتحان از خود شیطان جلو زدم...

نمی دونم چرا نمی تونم بیشتر از این خودمو نشون بدم. آخه دیگه باور دارم که خدا در من وجود داره یعنی من جزئی از وجود خدام نه فقط یه نعمت و محصولی تولیدی!

پس حتی اجازه ندارم به خودم بیش از حد توهین کنم

بذار به جای این حرفها بگم... اکرم مهربون اکرم عاشق ... اکرم پر احساس من    برام دعا کن

دیشب دوتا داستان از صدق هدایت خوندم از کتاب سه قطره خون

امروز هم یه فصل از هری پاتر هفت

چند تا آیه از سوره دخان

ربطی به هم ندارن نه؟

اين روزها كه ميگذرد
                                                         شادم
                                زيرا يك سطر درميان
                                                        آزادم
                              و مي توانم
                                           هرطور و هركجا كه دلم خواست
                                جولان دهم
                                           - دربين اين دو خط -

                                                                                  قیصر امین پور

اینترنت محل کارم قطع شده واسه همین دیر به دیر آپ می کنم

راستی واسه فوق لیسانس بالاخره تصمیم گرفتم

مدیریت بازرگانی! چطوره؟

تصمیم گرفتم قبول بشم

با من باشید تا چند ماه دیگه ببینیم من چقدر اراده دارم!

یه کتابی دارم می خونم محشر!

بعدا راجبش مفصل می نویسم

العان یه غزل خوندم از صادق سرمد که چند تا بیتش خیلی قشنگه:

حدیث وصل تو شرطی نداشت بهر رقیب

کنون که نوبت ما شد هزار اگر دارد

به عشق کوی تو دم می زدم که پیر خرد

شنید و گفت از این ره مرو خطر دارد

گمان سود ز سودای دل مبر <سرمد>

که این معامله از هر جهت ضرر دارد

بعضی از بزرگترین هدایای خداوند، دعاهای بی جواب است

امروز خیلی حرفها داشتم که بنویسم ولی سایت باز نمی شد

العانم دیگه باید برم خونه وقت نمی شه چیزی بنویسم

ماه رمضان رو به روزه بگیرهاش تبریک می گم

افطار خونه مادر شوهرم دعوتیم

اول صبحی خیلی خوب بودم ولی العان یه کم حالم گرفتست

دیروز شوهرم یه حرفی قشنگی زد

آخه بهش گفتم انگیزه ای برای روزه گرفتن ندارم

گفت فقط به اینی که هستی فکر کن و چیزهایی که داری و چیزهایی که ممکنه از دست بدی مثل پدر و مادرت

راست می گه من عادت کردم فقط به نداشته هام و از دست داده هام فکر کنم و خودم رو اذیت کنم

خدا همیشه همیشه حتی بدون هیچ نعمتی هم قابل پرستش و قدردانیه

یعنی هنوزم می تونه منو ببخشه؟

به هر حال باید کاری کرد!

سعی خودمو می کنم به خاطر برادر عزیزم و پسرخاله های گلم و بیننده های عزیز وبلاگمون ولی خوب راضی کردن سلیقه های مختلف واقعا کار سختیه. ما البته قرارمون این بوده که هرکی کار خودشو با سلیقه خودش انجام بده و چون وبلاگ گروهی هست نتیجه متنوع بشه. منم بسته به روحیه خودم سعی می کنم کیفیت کار رو بالا ببرم

حالام می خوام چند تا از دست نوشته های خودم رو بنویسم براتون که امیدوارم با نظرهاتون من و همکارهای خوبم رو تشویق کنید

در مسیر کارخانه اندیشیدم کدامیک ساکن و وامانده ایم؟

من یا بوته خار روییده بر سر راه؟

گویا پرسش آشفته من  پاسخی آسان داشت . در مسیر برگشت بوته خار نبود!

***

اجسام از آنچه در آیینه می بینید به شما نزدیکترند و شما از آنچه حس می کنید از خود دورترید

***

محصول جدید باطل گشت . همه آنچیزی که احتیاج داشتم تو بودی

***

طبق شواهد موجود مدارکی اثبات می کنند که هر صفر زیر مخرج روزی عبارت را به بلندیهای بی نهایت خواهد رسانید!

***

دستت را از زیر چانه ات بردار و بگذار سنگینی افکارت گردنت را بشکند!

دختر خشخاش و خورشید

آن روز که روحت را به مردمانی با سرهای متورم از خرد تسلیم می کردی تا سبک سری های شادآلود کودکانه ات را با مشتی از خردل و هسته خرما پر کنند ...فکر امروزت را می کردی

حالا به جای بهار نارنج از کاسبرگ های تلخ متاهلانه مربا درست کن و طعم خمار هوس خیال انگیز را خمیازه بکش!

***

به تعداد ذرات آفرینش دوربین های مدار بسته

این تن خاطی خودروست

و" من "پشت فرمان خواب است

خدارا ! برای لحظه ای جریمه ننویسید ....ننویسید....ننویسید

***

امروز از آن روزهاست!

چاقو احساس می تراود و قلب ضامن دار گلو می درد . اشک های تو هم خشک تر از آنند که سیل حتی مورچه را تهدید کند!

***

قلبم را به اقساط به خدا واگذار کرده ام که لحظه لحظه تنفس را به حساب ریه هایم بپردازد!

***

اگر دوست داشتین بازم  از خودم چیزی بنویسم حتما نظر بدین . شاید دفعه بعدی اینو بنویسم: ۲۴ ساعت اگر وقت داشتم...

31 مرداد 86

سومین سالگرد ازدواج من

نمی دونم باید به خودم تبریک بگم یا تسلیت

سه سال از عمرم  رو در یک خانواده مستقل دو نفره زندگی کردم و امروز حسی که دارم احتمالا خیلی خیلی متفاوت از حسیه که یه زن 23 ساله در موقعیت من باید داشته باشه . علتش واقعا چیه؟ رفتار من ؟ شخصیت درونی من؟ همسرم؟ سرنوشت؟ .... خدا؟ نمی خوام بهش فکر کنم (سعی می کنم ولی مگه میشه؟)

نمی دونم برات پیش آمده یا نه؟ درست وقتی که کارهای زیادی برای انجام دادن داری ؛ کارهای واجبی که باید انجام بدی ، کارهایی که باید انجام بشه و العان می تونه وقت خوبی باشه، کارهای غیر ضروری که می تونه انجامش مفید یا فرح بخش باشه، کارهای بی خود و بی جهتی که فقط عشقت می کشه العان انجام بدی! ولی تو هیچ کاری نمی کنی نشستی زل زدی به یه جایی یا چیزی که اصلا مهم نیست چیه یا کجاست. دیوار روبرو ؟ مانیتور کامپیوتر ؟کوه کاغذ ها وکارای نیمه تموم اداره روی میزت؟ صفحه کتابی که بازه؟ مداد و کاغذ؟ کوه لباسهای اتو نکرده؟ ظرفهای نشسته تو سینک ظرفشویی؟ نیم سانتیمتر خاکی که رو میز نشسته؟...................گوشی موبایلت؟

جداً فرقی نمی کنه چون فقط به همه اینها یا یکیشون نگاه می کنی و نمی دونی تو این لحظه هر کردوم از این کارها رو به چه دلیلی باید انجام بدی ! این حالت معمولا زیاد طول نمی کشه چند دقیقه بعد سعی می کنی از خودت بپرسی چرا نباید انجام بدی وقتی که بالاخره این تویی که باید این کارها رو انجام بدی و به هرحال هیچ "زیرای" خاصی هم برای این "چرای" نه چندان مهم پیدا نمی کنی !

خوب می دونی که العان مشغول یه کاری می شی و خودتو توش غرق می کنی و به حد کافی هم لذت می بری از ظرف شستن گرفته تا کارهای اداره یا خوندن یه شعر ناب یا حرف زدن با یه دوست خوب!

و خوب می دونی که ممکنه همین امروز باز تو این سیاه چاله ی فضای ذهنی بیافتی و اون لحظه هیچ هیچ هیچ انگیزه ای یا دلیلی یا حس خوبی برای انجام این کارها نخواهی داشت!!!

بعد دوباره یکی از اون دورا بگه : الهه ، دیوونه ، 23 سال گذشت ، 3 سال گذشت ، بی خیال بذار بقیشم بگذره !!!!! یه خط بیشتر بنویس . یه خط بیشتر بخون یه بیت یه جمله یه حرف اضافه تر ................

.............یه دوستت دارم اضافه تر یه بوسه بیشتر ..... غم بیشتر ...دل تنگ تر.... سیاه تر ....سنگین تر ..... (دنیا رو می گم که با دل تو فرقی نداره!) ......یه نفس یه نفس یه نفس اضافه تر .....یه خدا دورتر .....یه خدا نزدیکتر.......یه حس بهتر بهتر بهتر بهترین من (؟)( این علامت سوال رو خیلی بزرگ تصور کنید)

طالع روزانه :تقریبا همه كارها بروفق مراد توست بنابراین جای گله و شكایت یا آوردن عذر و بهانه نیست. اگر در رسیدن به هدفی بلند و متعالی كوتاهی كنی پشیمانی جاودانه ای را نصیب خود كرده ای

این طالع امروز منه

ظاهرا همه چی امروز بر وفق مراد منه ولی باور کنید بیشتر از همیشه غمگینم و دست و دلم به کار نمی ره !

هدف متعالیم هم اصلا العان حوصله ندارم بهش فکر کنم حرفشم نزن!!!!!!!!!!!