شاید این جمعه بیاید.شاید

ادامه نامه !

chashmhayemontazeram — Fri, 15 Aug 2008 09:13:24 GMT

بی برو و برگرد سلام !

(یعنی نرو اگرم رفتی برگرد - سلام!!!!)

اگه پست قبلی رو نخوندی زود سریع یه نگاه کوچولو بهش بنداز و بیا

بسیار مشعوفم که بیشتر اونهایی که قسمت اول داستان (من نوشته /به تعبیری الهه نوشته )رو خوندیده بودن خواستیدن که ادامه اش رو بذارم یا براشون کل داستان رو ایمیل بزنم -------------- (البته احتمالا بیشتر خواستن تو ذوق بچه نزنن !)

به هر حال که ما به خودمون گرفتیم و ....

اینم بخش دوم داستان :

خيلي زود رسيدند .كاش بيشتر طول مي كشيد . حس مي كرد هنوز آمادگيش رو نداره . از طرف ديگه تحمل اين اضطراب رو نداشت . هرچي بادا باد . حالا كه دلش رو به دريا زده بود بايد تا آخرش مي رفت. بايد يه جور بچه ها رو به اون آدرس مي كشوند. كار سختي هم نبود . از قبل فكر همه چيز رو كرده بود . خواهرها رو به بهونه خريد ميشد هرجايي كه مغازه هست برد . "چه خوبه كه همه دخترها اينجورين . اگرهم چيز بدرد بخور پيدا نكردند بهتر، تا اينها باشن كه اينطور سمج دنبال من اين شهر رو اون شهر راه نيافتن ".«علي» هم كه نمي خواست حساسيت ايجاد بشه زياد سخت نگرفته بود و قبول كرده بود دو خواهرش رو همراهش بياره. يه جورايي با بودن اونها شايد بهتر مي تونست خودش رو كنترل كنه و ملاقات كوتاهتري با « زهره» داشته باشه . زهره اي كه دوسال بود مي شناخت ولي نديده بودش . تا همين هفته پيش . اون خواب . خيلي سريع تمام ماجرا رو تو ذهنش مرور كرد . بيشتر شبيه يه فيلم بود يا يه داستان خيالي . با صداي زنگ تلفن از خواب بيدار شد . زهره بود . هيچوقت اون موقع صبح تلفن نمي كرد :

-الو

- الو سلام

- سلام خوابالو ! ساعت خواب . خوبي؟

- مرسي تو خوبي ؟ اين ساعت زنگ نمي زدي ؟

- مي دونم عزيزم . خيلي با خودم كلنجار رفتم . مي دونم جمعه ها مامانت اينها خونن و نبايد اينجوري زنگ بزنم ولي نمي دونم چرا دلم يدفعه شور افتاد فقط خواستم صدات رو بشنوم . مزاحمت نمي شم آقا . بخواب بعد صحبت مي كنيم ...

– نه نه الو قطع نكن خواهش مي كنم . خواب عجيبي ديدم .

– خير باشه . بعداً برام تعريف كن العان سرم خيلي شلوغه . فقط خواستم صدات رو بشنوم . مي دوني كه من جمعه كارم از هميشه بيشتره.

- زهره خواهش مي كنم .تو به كارت برس فقط گوش كن به من . اگه العان بهت نگم مي ترسم يادم بره . خيلي مهمه . من ديدمت !

– چي مي گي ؟ جالب شد . باشه گوش ميدم بگو

- تو رو ديدم خيلي واضح .(علي چشمهاش رو بست تا صورتي رو كه تو خواب ديده بود كامل به ياد بياره) مي دونم كه خودت بودي . صورت لاغر و كوچيك؛ درسته؟

- خب . تو بگو من آخرش مي گم...

- چشمهاي درشت . خيلي درشت و زيبا و تا حدي برآمده

- (صداي خنده زهره)

- با مژه هاي بلند و فر دار . چرا مي خندي؟ درسته؟

- به خندم توجه نكن خره ! قلبم داره از حركت واي ميسته

- واي زهره ، زهره، يعني درست ديدم؟با ابروهاي صاف و باريك و مشكي

- خووووب . بگو

- ولي تو يه چيز ديگه مي گفتي؟چرا هميشه كاري مي كردي كه فكر كنم زشت هستي؟تو حق اينكارو نداشتي

- من خيلي كار دارم همه دارن چپ چپ بهم نگاه مي كنن . تا همينجا غش نكردم زود حرفت رو تموم كن

- موهاي موج دار مشكي تيره كه از پشت بسته بودي و لبهاي باريك و صورتي . روي بينيت يكم غوز داره ولي به صورتت مياد ... من نشناختمت .من رو سه بار بوسيدي و يه مداد مشكي دادي دستم و گفتي بنويس . گفتم من گم شدم اجازه ميدي امشب اينجا بمونم ؟ يه تيكه كاغذ دادي دستم و گفتي بنويس . گفتم چي بنويسم ؟ گفتي فرقي نداره . خواستم بنويسم ديدم نوك مداد شكسته . گفتي صبر كن برم تراش بيارم . دنبالت دويدم و گفتم نرو خودم مداد دارم . نرو خواهش مي كنم ولي رفته بودي و من دنبالت مي گشتم كه متوجه شدم تو يه ساختمون نيمه كاره هستم . يه برج بلند و سفيد . خيلي خيلي بلند و خيلي خيلي سفيد . دنبالت از پله هاي نيمه كاره ساختمون به سختي بالا رفتم و يواش يواش فراموش كردم كه دنبال چي مي گردم فقط حس كردم كه بايد برم . انگار هدفم فقط اين بود كه به اون بالا برسم وقتي رسيدم به نفس نفس افتاده بودم . با خودم گفتم خوب اينجا چي هست . كه چشمم به خورشيد افتاد . آهان اينجا خورشيد نزديك تره . يدفعه تو اومدي . گفتم شماهم اينجائيد؟ گفتي حالا كه اينهمه راه اومدي بيا پرواز كنيم . از اينجا ميشه پرواز كرد . بي حرف دنبالت اومدم تا لبه ساختمون وقتي پايين رو نگاه كردم ديدم ارتفاع انقدر زياده كه انگار بالاي يه كوه ايستادم . مردم مثل نقطه هاي رنگي پيدا بودن كه جمع شده بودن و انگار تشويقمون مي كردن كه بپريم ... يادم نمياد چطور شد ولي يه دفعه خودم ر و شديداً در حال سقوط حس كردم و اينكه پروازي دركار نيست !انقدري فرصت داشتم كه با خودم گفتم به زودي ميميرم و محكم به زمين خوردم و اين همون لحظه اي بود كه تو زنگ زدي و بيدارم كردي. بدنم به شدت درد مي كنه .(بغض كرد) اگه زنگ نمي زدي شايد مرده بودم . وقتي شمارت رو ديدم تازه فهميدم اون دختر تو بودي . يه چيزي بگو . چرا ساكتي؟اصلا حرفهامو شنيدي؟

- (با بغض)نمي تونم حرف بزنم . چيزي ندارم بگم . بعدا حرف بزنيم باشه؟

- باشه گلم . خداحافظ

گرچه علي خوابش رو کامل برای عشق اینترنتیش تعریف نکرده بود ولي از اون روز به بعد بيقرار ديدن اون شده بود گرچه قرارشون بود كه هيچوقت همديگرو نبينن و حتي سعي مي كردن تماس تلفني رو هم به حداقل برسونن . چون هردو خوب مي دونستن كه آخر اين عشق فرجامي نداره . با اينحال علي هزار جور به زهره اطمينان داده بود كه فقط يه نگاه صورتشو ببينه كه با خوابش مقايسه كنه و بعد قول ميده كه ديگه هرجور كه اون مي خواد رفتار كنه . زهره هم تا آخرين لحظه سعي كرده بود علي رو از اينكار منصرف كنه و گفته بود اگه منو ببيني براي هميشه ازم متنفر ميشي ولي اين حرفها اشتياق علي رو بيشتر شعله ور مي كرد.

***

اینجا تیتراژ پخش میشه :

لحظه دیدار نزدیک است

باز من دیوانه ام مستم

باز می لرزد دلم دستم

باز گویی در جهان دیگری هستم

های نخراشی به غفلت صورتم را تیغ

نپریشی صفای زلفکم را دست

آبرویم را نریزی دل - ای نخورده مست -

لحظه دیدار نزدیک است

(شعر مهدی اخوان ثالث- با صدای معین ! دوست داشتین با هر صدایی می تونین تصور کنید : احسان خواجه امیری / محمد اصفهانی / امیر مدرس /روزبه تعمت الهی/ برزو ارجمند ....)

حالا به سبک فیلم های کره ای یه تیکه هایی از قسمت بعد:

علی به شهری که محل زندگی دوست اینترنتیش هست اومده تا اون رو ببینه - آیا اصلاْ همچین کسی وجود داره - آیا تمام این دوسال عشقولانه رو سر کار بوده ؟

چه دلیلی وجود داره که کسی رو که اصلا ندیدی و تصوری هم نداری توی خواب ببینی؟ آیا پای یک روح سرگردان از اموات فامیل زهره درمیونه که اومده برای نوادگانش شوهر دست و پا کنه ؟!

آیا خواهرهاش فضولی می کنن و بدو بدو همه چیزو واسه مامان و باباش اس ام اس می زنن و حالشو میگیرن؟

برای اونهایی که خواسته بودن /حتما کل داستان رو ایمیل می زنم .

راستی ۳۱ مرداد چهارمین سالگرد ازدواج من و همسر تپل تر از جانمه ! پارسال اینموقع یه چیزی نوشتم که تو آرشیو هست / اگه خواستین بخونید و حوصله نداشتین تو آرشیو رو بگردین (چون تو اون تاریخ یه وبلاگ دیگه داشتم و از اونجا یه تاریخ دیگه اینجا کپی کردم پس در انبار کاه دنبال سوزن نگردید ) اگه بگین خودم حتماْ تو پست بعدی می ذارم براتون.

زیاده تر عرضی نیست

قربون لطف صفای همتون

یا علی

این بار کمی متفاوت

chashmhayemontazeram — Fri, 08 Aug 2008 08:18:18 GMT

هنگام تفاوت سلام !

امیدوارم تا بحال هوس نکرده باشین به آرشیو وبلاگ من سر بزنین یا دست کم از این به بعد همچین کاری نکنید چون پاک آبرویمان را می برد این آرشیو...

نمی دونم چندبار ولی زیاد ادعا کرده ام که می خواهم شخصیت با ثبات و هدفمندی پیدا کنم و نمی دانم چقدر ولی زیاد سخنپرانی ها که نکرده ام و نقشه ها که نکشیده ام .... ولی اعتراف می کنم که این چیزها به ما نیامده !!!

حین از این شاخه به آن (اون) شاخه پریدن پایمان به شاخه ای جدید گیر کرد و دوباره تصمیم به بدبخت کردن درخت بیچاره (؟) گرفته ایم ... این شما و این هم الهه دختر مرداد در غالب یک نویسنده (به حق چیزهای نشنیده ):

بت پرستي يا عشق؟

پلكهاش به هم چسبيده بود .بين صداهاي مبهم و تصاوير درهم تلاش كرد فكرش رو متمركز كنه . زمان و مكان . خيلي خوب مثل اينكه صبح شده .آخ!!! با بدن كرخت و منگي زياد بسختي نشست و سعي كرد انقدري چشمهاش رو باز كنه كه ساعت رو ببينه . ساعت هشت و نيمه– بازهم خواب بد ديده – ولی به هرحال بايد سر كار رفت – هنوز خيلي دير نشده – سرش رو خاروند

هرچند تصاوير مبهم از جلوي چشمهاش دور نميشه : گم شدم ... بازهم گم شدم ... خدايا شكرت !

-"مامان.... مامان ...طاهره ...مامان"

هيچكس نيست . طبق معمول صبحانه اي هم دركار نيست . با شدت بيشتري سرش رو خاروند و از جا بلند شد.

---

در كشو رو به زحمت باز كرد و تكه كيك خشك شده كه يه هفته پيش خريده بود رو برداشت و به زحمت يه گاز بهش زد . مثل سنگ نبود !: "به هرحال بهتر از گرسنگيه" . تصوير خوابي كه ديده بود باز به سراغش اومد . كوچه هاي خيس و باريك . تاريكي . گم شده بود ... : "فقط يه خواب بود . كمتر پيش مياد كه خوابهام تعبيري نداشته باشه . خودم مي دونم . ولی خدايا توكل به تو ... "خيلي سريع تصاويري از تمام خوابهايي كه دير يا زود به واقعيت پيوسته بود تو ذهنش قطار شد تا به اونجايي كه نبايد بود رسيد . يه مدتي بود اصلا به اين يكي فكر نكرده بود . يه مدت نسبتا طولاني . شايد نزديك يكسالي ميشد كه ديگه اسيرش نبود . خدا رو دوباره شكر كرد كه از اون جهنمي كه براي خودش درست كرده بود نجات پيدا كرده بود البته شكرگذاري بهانه اي بود كه دوباره با يادآوري اون چشمها پا به سرازيري سقوط نذاره. بيشتر از اين حرفها خودش رو ضعيف شناخته بود . مي دونست به چشم بهم زدن برميگرده سرخونه اول. توگيرودار اين كشمكش ها نفهميد چجوري تو خاطرات سه سال گذشته غرق شد . بعد از حدود يكسال كه تقريباً فراموشش كرده بود...

آفتاب مستقيم توي صورتش بود . هوا توي ماشين خنك بود . هر لحظه كه به مقصد نزديك مي شد ضربان قلبش شديدتر مي شد ولي ظاهرش رو تا حد ممكن آروم حفظ كرده بود . دراين كار به اندازه كافي ماهر بود.-" خدايا . نيت خاصي ندارم . فقط دارم ميرم كه خوابم رو تعبير كنم .. نه خدانكنه كه تعبير بشه . فقط مي خوام امتحان كنم كه چقدر مي تونم به چيزهايي كه توخواب مي بينم اعتماد كنم ... اي احمق ! با خدا هم آره ؟ يعني خدا نمي دونه كه خودم و واسه هرچيزي آماده كردم ؟

اگه همون باشه يا نباشه ..." تنها تصويري كه نتونسته بود از جلوي چشمهاش كنار ببره اين بود كه تو يه فرصتي محبوبش رو محكم درآغوش بكشه !

***

حتی درصورت وجود یک درخواست در پست بعدی ادامه داستان رو می نویسم

اگر هم خیلی وقت فراغت داشتی و کار مهم تر از خوندن این داستان بسیار جذاب نداشتی بگو کل داستان که حدود ۱۰ صفحه میشه رو برات ایمیل بزنم

منتظر انتقادات ملاطفانه تان هستم

یا علی

حماقت تا کجا؟!

chashmhayemontazeram — Fri, 18 Jul 2008 09:01:18 GMT

سلام

حماقتم عود کرده !

بعضی وقتها احمقانه حس می کنم خوشبختم (این همون وقتهاییه که سعی می کنم بهترین همسر دنیا باشم)

بعضی وقتها احمقانه حس می کنم اصلاْ خوشبخت نیستم (در این وقتها فکر می کنم زیادی همسر خوبیم !)

و در نتیجه بطرز احمقانه ای همیشه حس می کنم که واقعاْ همسر خوبیم !!!!

وقتی وحید به من می گه تو بهترینی و من با حماقتی شدیدتر فرض می کنم که همیشه از ته دلش می گه این حرف رو

و وقتی ازم ایراد میگیره حتما متوجه خوبی های من نمی شه !!!(حماقت در این جمله به صورت ایهام مستتر شده !)

و خودم گاهی مثل یه احمق واقعی فکر می کنم با یادآواری کمبودها و ناتوانی هاش باعث پیشرفتش می شم!!!!

حماقت به اوج خودش می رسه وقتی تصمیم می گیرم این حرفها رو به چشم و گوش افلاک برسونم

و از اوج می گذره وقتی فکر می کنم چرا که نه ؟ بزار همه بدونن!!

من که احمقانه این سه روز مبارک ماه رجب رو از دست دادم

من که هنوز نتونستم بی دلیل و بی هوا مادرم رو ببوسم و احمقانه فکر می کنم که آدمم که مسلمونم که شیعه علی و فاطمه ام

خیلی خیلی خیلی خالی ام(چقدر خ !)

بطرز فجیعی احمقانه فکر می کنم که درمان این بیماری حماقت باید وجود داشته باشه و از یه جایی معجزه آسا بدست من برسه

یه ظرف دارم توی دستم که جیره انسانیت من رو میریزن توش

ظرفم پوسیدست - سوراخه - ترک ورداشته

حالا من هی پرش می کنم و خودم و می زنم به حماقت که نمی فهمم چرا هرچی بیشتر توش میریزم خالی تر میشه

خدایا خیلی خیلی خالی ام

احمقانه - کودکانه - کودنانه!(جدیده)- امیدوارانه می گم:

میشه جمعه دیگه خودش بیاد؟

((( الهم عجل لولیک الفرج)))

دکتر خدا

chashmhayemontazeram — Thu, 10 Jul 2008 16:09:18 GMT

هرچند حال و روز زمین و زمان بد است

یک تکه از بهشت در آغوش مشهد است

حتی اگر به آخر خط هم رسیده ای

آنجا برای عشق شروعی مجدد است

سلام

قسمتم نشد که اعتکاف شرکت کنم

شما بزرگواری که وبلاگم رو نگاه می کنی

اگه رفتی . اگه دعوت شدی و اجابت کردی . اگه لایق بودی و ...

یاد من باش ... اگر فقط برای یک لحظه

به اونی که خودت می دونی بگو ................

..............الهه از خودش بیزاره ....... بقیش رو خودش می دونه

حرفم نمی یاد

دلم افتاده روی زبونم ........ زبونم شکسته........... مریضم :

دکتر خدا !

می شود بی نسخه

خودت را برایم بپیچی ؟

من

هر هشت لحظه یک بار

"تو" درد دارم . . .

و بیزارم از بیمه های

خود ساخته ی بنده هایت . . .

دکتر خدا !

می شود بی نسخه

برایم باشی ؟

من همیشه فراری ام از

قانون های با تو بودن

که بنده های مریضت می پیچند . . .

دکتر خدا !

می شود نور نشوی و

خودت باشی

برای قلب بیمار و تنهایم ؟

قول می دهم

بنده ها

هیچ بویی از بودنت با من

نبرند . . .

تو فقط

خودت را برایم بپیچ

دکتر خدا . . .

همین

بازم مسافرم

chashmhayemontazeram — Sat, 28 Jun 2008 21:01:18 GMT

بی حاشیه سلام

امام رضای جان دوباره مرا طلبید

۵ شنبه ۱۳ تیر می رم یکشنبه ۱۶ برمی گردم

حسودی نکنید واقعا خودش جور شد ...

مامانم این ها فردا میرن کربلا . دوست داشتم برم باهاشون شوهر جانم اجازه نداد . در عوض امام رضا طلبید

دعا کنید حضرات عراق هم بطلبند.

برام دعا کنید

این روزا پر از حس شرمندگیم

از زمین و زمان و آسمون خجالت می کشم

--- یه متنی بود از وبلاگ کافه اندیشه - رفتم وبلاگشون رو دیدم و بقیه مطالبشون رو خوندم و دلم گرفت و حرفم رو پس گرفتم : این مطالب به یک بار خوندنش هم نمی ارزه . آقاجون زودتر بیایید و گردن مرا بزنید تا به نام اسلام بیش تر از این ... بیایید - بیایید بیایید .......---

راستی از مشهد سوغاتی چی بیارم این دفعه؟

شریعتی شعله بیقرار

chashmhayemontazeram — Wed, 18 Jun 2008 17:12:18 GMT

بی بهانه سلام

بعضی موقع ها فکر می کنم دیگه آپ نکنم

همه زندگیم شده پر از حرف و کلمه

حرف حرف حرف صدا صدا صدا نوشته متن موسیقی ... تصویر تصویر تصویر

خوب زندگی هم همینه دیگه نه؟

این چیزا که خرج نداره پس گرونی چرا انقدر اذیتمون می کنه؟

هیچی نمی خواد بگی خودم می دونم : غذا نخوریم و لباس نداشته باشیم بپوشم که نمی تونیم حرف بزنیم و موسیقی بشنویم و ...

حالا که باید غذا بخوریم دوست داریم بهترین نوعش باشه و حالا که می خواییم لباس بپوشم باید بهترین جنسش باشه (عمراْ) و ...

از خودم حرررررررررررررررررسم می گیره (این جمله از نظر دستوری درسته؟!)

آخه این چرت و پرت ها چیه من مینویسم

همون سنگین ترم که دیگه آپ نکنم نه؟

تازه العان برق هم طبق روال هر روزه میره و ضایع می شم

گول نمی خورم دیگه . هر چند خط که مینویسم تو یه فایل ورد سیو می کنم (آدمیزاده با هر شرایطی کنار میاد)

خلاصه که یه خاطات تلخ و شیرینی هست که نمیذاره ما دست از سر کچل این اینترنت و وبلاگ نویسی برداریم

امروز روز شهادت دکتر علی شریعتی بود

همه می گن وفات من می گم شهادت . هرکی خوشش نمیاد نیاد

می خواستم بیوگرافی بنویسم یه دوستی زحمتش رو کشیده :..........

من پرت و پلا یه چیزایی که دوست دارم می نویسم . می خوای بخون . نمی خوای نخون . چه خوشت بیاد چه نیاد

از اولش گفتم تو این وبلاگ واسه دل خودم می نویسم کاری هم به خوشایند کسی ندارم

منبع : شعله بیقرار - گفته ها و ناگفته هایی درباره دکتر علی شریعتی - محمد اسفندیاری- انتشارات صحیفه خرد - قم

باری - شریعتی از معدود متفکرانی است که هرکس باید تکلیفش را با او روشن کند . اما این کاری است دشوار . نه از آن روی که افکار او پیچیده است . بلکه بدین دلیل که در آثارش محکم و متشابه و ناسخ و منسوخ و استثناهای فراوان بر قاعده و نیز مبهمات و سخنان مضطرب وجود دارد . ... در هر موضوعی که درباره او حکم کنیم فی الفور باید چند ولی و اما نیز بیاوریم . ...

غالب مردم می پندارند که درباره هر موضوعی دو گزینه وجود دارد : قبول و رد . حال آنکه گزینه ای دیگر نیز هست آن عبارت است از توقف.

به نظر من این جمله - کلیشه حقیقت است : که شریعتی اشتباهاتی دارد اما همه حقیقت این نیست و تنها بخش کوچکی از آن است . مضافا اینکه از کلیشه "شریعتی اشتباهاتی دارد " غالبا نتیجه اشتباهی گرفته می شود : این نتیجه که باید شریعتی را به کناری بگذاریم و آثارش را فرو بندیم ... برخی چنان با شدت و حدت می گویند " شریعتی اشتباهاتی دارد" که گویا دیگران اشتباهاتی ندارند . . این جمله که گفته می شود مانند این است که گفته شود " بالای چشم شریعتی ابروست " امام بالای چشم همکان ابروست ! با این تفاوت که می توان گفت بلای چشم شریعتی ابروست اما نمی توان گفت بلای چشم دیگران ابروست !!!!...شریعتی ده ها فکر بکر و نظریه عرضه کرد و البته اشتباه هم کرد . او فراوان سخن گفت و بسیاری از سخن های ناگفته را گفت و البته خطا هم گفت . .. اما دیگران که نتوانستند اینهمه ... خطا هم گفتند ... اشتباه داشتن شریعتی از امتیاز و سخنش نمی کاهد...

کمال سر محبت ببین نه نقص گناه که هر که بی هنر افتد نظر به عیب کند

همواره معدودی اشخاص هستند که زود به دنیا آمده اند و مناسب است " زودآمدگان " نامیده شوند ... در مقابل " دیرآمدگان " را می توان قدمای معاصر نامید . .. هیچگاه قدمای معاصر نمی توانند مفسر اسلام در عصر خویش باشند ... عصر شریعتی به دو لحاظ باید عصر مبارزه و انقلاب خوانده شود : یکی بدین لحاظ که ظلم عریان وجود داشت و دیگری بدین لحتظ که مکتبی دیگر (مارکسیسم) ادعای مبارزه با ظلم را داشت . .. درچنان عصری زیستن - هر مسلملت زمان آگاهی را بر آن می دارد که بر بعد انقلابی و حماسی اسلام انگشت نهد ... شریعتی فرزند زمان خویش بود . نه از زودآمدگان بود نه از دیر آمدگان - بلکه به هنگام آمده بود . ..باری برچنان بستری بود که شریعتی بر بعد سیاسی و سیاست مبارزاتی اسلام که مغفول مانده بود انگشت نهاد.

درباره نقش شریعتی در پیروزی انقلاب ایران هم فراوان سخن رفته است و هم زیاد سکوت شده است ... آن عده که سکوت کرده اند در واقع بی انصافی خود را ثابت کرده اند...شریعتی سید جمال (الدین اسدآبادی) انقلاب اسلامی است .

میشل فوکو - فیلسوف فرانسوی :

اینجاست که با سایه ای روبرو می شویم که بر همه زندگی سیاسی و دینی ایران امروز افتاده است . سایه علی شریعتی که مرگ او در وسال پیش به وی منزلت وجود حاضر غایب را که در تشییع مقامی ویژه است - بخشیده است ...گفتنی است که پشتوانه انقلاب اسلامی " اسلام انقلابی " بود...

{وصیتنامه}

تنها رنجم این است که نتوانستم کارم را تمام کنم و بهتر بگویم ادامه دهم و این دیریغی است که برایم خواهد ماند و رنج دیگرم این که ... بسیاری از کارهای اصلیم ...آنها همه باید تجدید نظر شوند ... غلطگیری لفظی و معنوی...

آری شریعتی خود به ضرورت تصحیح و تکمیل آثارش تصریح کرد . اما متاسفانه این فرصت را نیافت و دوستدارانش هم که فرصت یافتند از زیر این کار شانه خالی کردند.

پاره ای از دوستاران شریعتی در او توقف کرده اند افکار شریعتی برای اینان چون سدی شده است که پشت آن مانده اند و از آن نمی توانند گذر کنند و افقهای دیگر را ببینند . اینان فقط چیزهایی را می فهمند که شریعتی گفته است ... همه مریدان کوچک شخصیت های بزرگ به شخصیت زدگی دچار می شوند ...دچار تحجر شده و سرانجام فسیل می گردند ...

در گرداگرد همه شخصیت های بزرگ دوستاران نادان یافت می شوند که با رفتارشان فرد مورد علاقه شان را بدنام می کنند ... این چنین بود که مارکس گفت : من مارکس هستم - مارکسیست نیستم . درست گفت نظامی ...:

هر ناموری که او جهان داشت بدنام کنی ز همرهان داشت

مرگ یا شهادت؟

... در ۲۸ خرداد دو فرزند شریعتی به لندن رسیدند و شریعتی به استقبال آنها رفت ... ساعت ۸ صبح ۲۹ خرداد پیکر شریعتی را در آستانه در ورودی اتاق که پنجره اش باز شده بود به پشت افتاده و درحالی که بینی اش سیاه شده و باد کرده بود بی جان یافتند . ...پزشک قانونی پس از کالبد شکافی علت مرگ را سکته قلبی اعلام کرد... شریعتی بسیار سالم و قبراق بود و چنان از سلامتی خود مطمئن بود که پس از آزادی از ۱۸ ماه سلول انفرادی گفت : من آنم که سلول تاریک هم نتوانست بر سلامتیم تاثیر بگذارد. ... نتیجه کاردیوگرافی دکتر فرهودی پس از آزادی از زندان نشان داد که شریعتی از ناحیه فلب کاملا سالم است ...

علی فکوهی از بستگان شریعتی که در آن شب با او بوده می گوید :

آن شب من ناگهانی و سرزده به اتاقی که فکر نمی کردم کسی درآنجا باشد وارد شدم . دفعتاْ دکتر را دیدم که با حالتی بسیار عرفانی به نماز ایستاده است . بی اختیار محو آن حالت شدم . بسیار از آن خلسه سکرآور تاثر پذیرفتم . پس از تمام شدن نمازش رسیدم : دکتر چرا اینقدر منقلب و دگرگون هستید ؟ جواب داد : نیروهای امنیتی با جلوگیری از خروج پوران و مونا نبض مرا در دست گرفته اند . این تنها برگ برنده ای است که در دست دارند ... احساس می کنم فصل تازه ای در زندگی ام آغاز شده است ...

باری شریعتی سکته قلبی کرد - اما ناشی از فشارهای سنگین و هیجانات شدیدی بود که در آخرین شب چون شوکی بر او وارد شده بود ...پس اگر ساواک را عامل قتل شریعتی ندانیم مسبب آن می دانیم...

همسر شریعتی می گوید که شریعتی درآخرین سفر به مشهد به خانه خواهرش رفت ناگهان در کنار پنجره ایستاد و گفت : چه خوب است اگر آدم می میرد در زینبیه دفن شود. .............................. برای شادی روحش فاتحه مع الصلوات

سوغات مشهد

chashmhayemontazeram — Tue, 10 Jun 2008 10:36:00 GMT

هنگام رسیدن سلام

تا چشم در نگاه تو دوخته ام - درخت برایم معجزه می کند و دریا بستر کرامات من می شود

بابلسر ۱۴/۳/۸۷ الهه

وقتی رقص برگها گواه وزش باد می شود - من چگونه از خنده های تو به وجود خدا پی نمی برم؟

مشهد -۱۶/۳/۸۷ الهه

آنقدر چله نشستم و دخیل بستم که دیشب دختر سلاله آسمان ها به خوابم آمد عاقبت

چه آمدنی بانو ؟!

حرفهایم در بطن ذهن خشکیدند

وقتی جای انگشتهایم را برصورتت کبود دیدم

و در زخم پهلوی تو خنجر به خون آغشته من بود آنگاه که بی هوا چشم در چشم شیطان خنده شهوت سرداده بودم و یا شاید جدید ترین مد روز را پوشیده و ...

یا لیتنها

یافتنم قاتل دختر رسالت را

خونشش سالها به دستهایمان می خشکد و ... امان از رفیق ازلی ناباب ... امان از فقر شعوری ... امان از احتیاج حیوانی

از گفتن معذورم ای کلمات

افکار مرا شطرنجی کنید

مشهد - حرم یار - ۱۶/۳/۸۷ الهه

مسافرم

chashmhayemontazeram — Sun, 01 Jun 2008 14:05:17 GMT

عاشقم

مثل مسافر عاشقم

عاشق رسیدن به انتها

عاشق بوی غریبانه کوچ ....

اگر خدا بخواد فردا مسافرم

دارم میرم که عزای کوثر زلال بهشت رو به هشتمین پله تکامل بشریت تسلیت بگم

فردا مسافرم

می رم که نباشم

من میروم مقصد من نا مشخص است

هرجا روم بی شک از این شهر بهتر است

هستم اگر می روم گر نروم نیستم

دیگه...

هرچی شعر که خودتون راجب سفر بلدین

می خوام برم یه جایی که من باشم و یه دکتر رضای نازنین و یه کوله بار گریه و غصه

می خوام یه کاری بکنم شاید بگه دوسم داره

می خوام یه حرفی بزنم که دیگه تنهام نذاره

می دونم یه جوریه ببخشید مریضم حسابی

دعا کنید تو مسافرت حالم بدتر نشه که ...

یه سلام تلخ با رادیو شادروان

chashmhayemontazeram — Sat, 24 May 2008 14:56:18 GMT

بی مقدمه سلام

همه حرفهایی که می گم از دید خودمه ، تو ممکنه نظر دیگه ای داشته باشی

رادیو جوونی ها همونجوری هستن که انتظار داری باشن

از این که به خودت رنج و مشقت وارد کردی که ببینیشون پشیمون نمی شی

اصلاً تو ذوقت نمی خوره

چون اونها همونی هستن که میشنوی

متواضع و گرم و صمیمی، هم با همدیگه و هم با شنونده ها

به هم که میرسن همدیگه رو بغل می کنن و می بوسن انگار چند وقته که همو ندیده باشن

ساده لباس می پوشن همونجور که ساده حرف می زنن تو رادیو و ساده برنامه می سازن - یه جوری که حس می کنی عضوی از خانواده تو هستن یا تو عضوی از خانواده اونا هستی یا ...

سعید پور محمودی (عکس اول) شیطون و سرحال - ساده و مثبت در عین اینکه چشماش از یه شادی غمناکی خیسه . اعتماد به نفس خوبی ام داره

با حامد جوادزاده رفته بودن یه گوشه حرف می زدن ولی دوربین من ولکن اونها نبود(عکس پایینی)

تازه وارد (پارازیتی) شل و وارفته برنامه اجرا می کرد اون چند روز - حالا واسه ابتکار بود یا واقعاً پنچر شده بود نمی دونم

باز هم سعید پور محمودی . هم برنامه اجرا می کرد و حواسش هم به همه جا بود....

لارنس (امین) نبی الهی - سردبیر پارازیت - اصلاً فکر نمی کردم اینقدر جوون باشه

و...

محبوب ترین شخصیت رسانه ای من در حال حاضر بعد از وحید جلیل وند:

حامد جواد زاده

داره کتاب منو امضا می کنه

قد بلند - تیپ رسمی - از دور اخمو - جدی - خیلی مردونه(شاید یه کم مغرور) به نظر میاد

اما این برداشت تا قبل از اینه که باهاش حرف بزنی

به محض صحبت کردن با یه آدم متواضع و خوش برخورد مواجه میشی که می خواد خیلی با حوصله جواب همه رو بده چون از اون مدل آدمهاست که سعی می کنه همه رو راضی نگه داره - صداش زیاد به چهرش نمی خوره ولی به نگاهش چرا !

وقتی حرف می زنه همون صدایی رو میشنوی که ساده و خالصانه سر برنامه سپید مثل شب شبهای ذی الحجه پای تلفن با وحید جلیلوند گریه می کرد و حسی داره که توصیف کردنی نیست ( نمی خوام غلو کنم ولی خوب چیزی نیست که بتونم در غالب واژه بگم)

هر بار که نمایشگاه کتاب می اومدم کمتر از پنجاه هزار تومن خرید نمی کردم

اینبار بودجه نداشتم . یه کتاب ۱۲۰۰ تومنی رو با تخفیف ۱۰۰۰ تومن خریدم (همین که تو دست آقای جواد زاده می بینی) که بیشتر از تمام کتابهایی که می خواستم بخرمم و نتونستم برام ارزش پیدا کرد

وقتی سردبیر محبوبم کتابم رو تو دستش گرفت و خوشش اومد و تمجید کرد و بعد شاید حدود ۱۰ دقیقه باور نکردنی راجب کتاب و شریعتی و برنامه و حالا هرچی با من صحبت کرد . سخت بود که مکان و فضا رو درک کنم و روی حرفهاش تمرکز کنم

سخت بود که سعی کنم درونش رو از دریچه نگاه و سیاهی رنگ چشمهاش (از اون مدل که تفاوت مردمک و عنبیه رو متوجه نمی شی) بخونم و حس نکنم این منم که دارم خونده میشم ... که سعی کنم با سختی شخصیت سردبیر محبوبم رو بشناسم و ناخوداگاه حس کنم که دارم شناخته میشم...(می دونم گستاخیه - شاید بعدا این قسمت رو پاک کنم)

بعد وقتی میرسی به شهر و دیار و خونه ات ساعت ۸ شبه . میدوی رادیو رو روشن کنی سربزنگ اذان مغربه بعد از اذان - سعید پورمحمودی می خواد یه چیزی رو که سردبیر تو گوشش زمزمه کرده رو یادش رفته بگه دوباره می گه یه کتاب کوچیک زرشکی رنگ در مورد دکتر علی شریعتی با ریز مشخصات ... بعد هی با خودت میگی نه نه نه امکان نداره اون کتاب رو خریده باشه ...

بعد حس می کنی در فضا معلقی ... رفته بودی تاثیر بگیری از کسایی که نزدیک به هفت ماهه باهاشون زندگی می کنی یا تاثیر بذاری؟

بعضی موقع ها نفس عمیق کشیدن سخت ترین کار دنیا میشه

که چشمهات رو ببندی و نفس عمیق بکشی و هی بگی خدایا کمکم کن نباید این همه مهم باشه . این یه وهمه یه پنداره ... یه هیجان زودگذره ... فقط یه برنامه رادیوویی همین و بس...

خدا همیشه همین دور و ور هاست

تو برنامه فردا شب که صدات رو پخش می کنن که یه متن از دفترهای سبز شریعتی رو خوندی

دیگه به خودت مسلط شدی که ...

مثل رسم همیشگی دنیا تو شروع می کنی و تموم میشه

تو تموم میشی و شروع میشه

نمی دونم نای حرف زدن ندارم

سپید مثل شب میره ...

و من ؟

و من

من

آخر غربت دنیاست مگه نه؟ بر سر دوراهی آشنا شدن

خدایا باش ... مثل همیشه نزدیک... فقط یه برنامه رادیویی بود دیگه

زندگی هنوز ادامه داره دیوونه

هرچند یه صدایی که سعی می کنی جدیش نگیری نجوا می کنه : الهه یه بار دیگه ظرفت ترک برداشته نشت می کنه : احتیاج به تعمیر اساسی داری